مىكند كه : « پرهيزكاران هنگامى كه وسوسه‌هاى شيطانى ، آنها را احاطه مىكند به ياد خدا و نعمتهاى بى پايانش ، به ياد عواقب شوم گناه و مجازات دردناك خدا ، مىافتند ، در اين هنگام ابرهاى تيره و تار وسوسه از اطراف قلب آنها كنار مىرود و راه حق را به روشنى مىبينند و انتخاب مىكنند » ( * ( إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ ) * ) . « طائف » به معنى « طواف كننده » است ، گويا وسوسه‌هاى شيطانى همچون طواف كننده اى پيرامون فكر و روح انسان پيوسته گردش مىكنند تا راهى براى نفوذ بيابند ، اگر انسان در اين هنگام به ياد خدا و عواقب شوم گناه بيفتد ، آنها را از خود دور ساخته و رهايى مىيابد و گرنه سرانجام در برابر اين وسوسه‌ها تسليم مىگردد . اصولا هر كس در هر مرحله اى از ايمان و در هر سن و سال گهگاه گرفتار وسوسه‌هاى شيطانى مىگردد ، و گاه در خود احساس مىكند كه نيروى محرك شديدى در درون جانش آشكار شده و او را به سوى گناه دعوت مىكند ، اين وسوسه‌ها و تحريكها ، مسلما در سنين جوانى بيشتر است ، در محيطهاى آلوده ، همچون محيطهاى امروز كه خود مراكز فساد در آن فراوان و آزادى نه به معنى حقيقى بلكه به شكل بىبند و بارى همه جا را فرا گرفته و دستگاههاى تبليغاتى غالبا در خدمت شيطان و وسوسه‌هاى شيطانى هستند ، فزونتر مىباشد ، تنها راه نجات از آلودگى در چنين شرائطى ، نخست فراهم ساختن سرمايه « تقوى » است كه در آيه مورد بحث به آن اشاره شده ، و سپس « مراقبت » و سرانجام توجه به خويشتن و پناه بردن به خدا ، ياد الطاف و نعمتهاى او ، و مجازاتهاى دردناك خطاكاران است . در روايات كرارا به اثر عميق ذكر خدا در كنار زدن وسوسه‌هاى شيطان اشاره شده است . حتى افراد بسيار با ايمان و دانشمند و با شخصيت هميشه احساس خطر در